در نهان، به آنانی دل می بندیم که دوستمان ندارند

و در آشکارا از آنانی که دوستمان دارند  غافلیم

شاید این است دلیل تنهایی ما...

دکتر شريعتی

غربت را نباید در الفبای شهر غریب جستجو کرد

همینکه عزیزت نگاهش را به دیگری فروخت تو غریبی

نيت من در نماز و در دعا
ترس بود و وحشت از خشم خدا
هر چه می كردم همه از ترس بود
مثل از بر كردن يك درس بود
مثل تمرين حساب و هندسه
مثل تنبيه مدير مدرسه
مثل صرف فعل ماضی سخت بود
مثل تكليف رياضی سخت بود
*****
تا كه يكشب دست در دست پدر
راه افتادم به قصد يك سفر
در ميان راه در يك روستا
خانه ای ديديم خوب و آشنا
زود پرسيدم پدر اينجا كجاست
گفت اينجا خانه خوب خداست!
گفت اينجا می شود يك لحظه ماند
گوشه ای خلوت نمازی ساده خواند
با وضويی دست ورويی تازه كرد
با دل خود گفتگويی تازه كرد
گفتمش پس آن خدای خشمگين
خانه اش اينجاست اينجا در زمين؟
گفت آری خانه او بی رياست
فرش هايش از گليم و بورياست
مهربان وساده وبی كينه است
مثل نوری در دل آيينه است
می توان با اين خدا پرواز كرد
سفره دل را برايش باز كرد
می شود درباره گل حرف زد
صاف و ساده مثل بلبل حرف زد
چكه چكه مثل باران حرف زد
با دو قطره از هزاران حرف زد
می توان با او صميمی حرف زد
مثل ياران قديمی حرف زد
می توان مثل علف ها حرف زد
با زبان بی الفبا حرف زد
می توان درباره هر چيز گفت
می شود شعری خيال انگيز گفت....
*****
تازه فهميدم خدايم اين خداست
اين خدای مهربان و آشناست
دوستی از من به من نزديك تر
از رگ گردن به من نزديك تر...

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد

فریبند زاد  و فریبا بمیرد

شب مرگ تنها نشیند به موجی

رود گوشه ای دور و تنها بمیرد

در آن گوشه چندان غزل خواند امشب

خودش در میان غزل ها بمیرد

گروهی برآنند کاین مرغ شیدا

کجا عاشقی کرد آن جا بمیرد

شب مرگ از بیم آن جا شتابد

که از مرگ غافل شود صبح بمیرد

من این نکته گیرم که باور نکردم

ندیدم که قویی به صحرا بمیرد

چو روزی از آغوش دریا برآمد

شبی هم در آغوش دریا بمیرد

تو دریای من بودی آغوش باز کن

که می خواهد این قوی زیبا بمیرد

حمیدی شیرازی

زندگی یک گل سرخ است

پر از عطر،

پر از خار

پر از برگ لطیف،  

یادمان باشد اگر گل چیدیم،

عطر

خار و

گل و

برگ،

همه همسایه دیوار به دیوار همند

عشق نمی پرسه اهل کجايی ، فقط ميگه تو قلب من زندگی می کنی .

عشق نمی پرسه چرا دور هستی فقط ميگه هميشه با من هستی .

 عشق نمی پرسه که دوستم داری فقط ميگه : دوستت دارم.

دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد و قلب تو را لمس کند.

تو همون حس غریبی که همیشه با منی
تو بهوونه ی هر عاشق واسه زنده بودنی

تو امید انتظاری تو دلای ناامید
مثل دیدن ستاره تو شبای ناپدید

چه غریبونه گذشتند جمعه های سوت و کور
هنوزم اما نرسیدی ای تجلی ظهور

با تو ام، با تو که گفتی، تکیه گاه عاشقایی
میدونم یه دنیا نوری، ساده ای، بی انتهایی

مث لالایی بارون، تو کویر بی صدایی
تو خود عشقی، میدونم، ناجی فاصله هایی

تو همون حس غریبی که همیشه با منی
تو بهوونه یه هر عاشق واسه زنده بودنی

تو امید انتظاری تو دلای ناامید
مثل دیدن ستاره تو شبای ناپدید

عمریه دلم گرفته گله دارم از جدایی
غایب همیشه حاضر تو کجایی، تو کجایی
تو کجایی، تو کجایی

از سایه ها نترس

 چون گواه اینند

 که نوری در این نزدیکی ست

    من كه شب بودم  

    وشب هستم

   و شب خواهم بود

   به اميدی كه تو فانوس شب من باشی

گلی که محبوب خداست بدون باران هم رشد خواهد کرد.

خرگوش: دارم پایان نامه می نويسم.

روباه: جالبه، حالا موضوع پايان نامت چی هست؟

خرگوش: من در مورد اینکه یک خرگوش چطور می تونه يک

 روباه رو بخوره، دارم مطلب می نویسم.

روباه: احمقانه است، هر کسی می دونه که خرگوش ها، روباه

 نمی خورند.

خرگوش: مطمئن باش که می تونند، من می تونم اين رو بهت

 ثابت کنم، دنبال من بيا.

خرگوش و روباه با هم داخل لانه خرگوش شدند و بعد از مدتی خرگوش به تنهايی از لانه خارج شد و بشدت به نوشتن خود ادامه داد.

در همين حال، گرگی از آنجا رد مي شد.

گرگ: خرگوش اين چيه داری می نويسی؟

خرگوش: من دارم روی پايان نامم که يک خرگوش چطور می تونه يک گرگ رو بخوره، کار می کنم.

گرگ: تو که تصميم نداری اين مزخرفات رو چاپ کنی؟

خرگوش: مساله ای نيست، می خواهی بهت ثابت کنم؟

بعد گرگ و خرگوش وارد لانه خرگوش شدند.

خرگوش پس از مدتی به تنهايی برگشت و به کار خود ادامه داد.

حالا ببینیم در لانه خرگوش چه خبره:

در لانه خرگوش، در يک گوشه موها و استخوان های روباه و در گوشه ای ديگر موها و استخوان های گرگ ريخته بود.

 در گوشه ديگر لانه، شير قوی هيکلی در حال تميز کردن دهان خود بود.ـ

پایان

------------ --------- -

نتیجه:

هیچ مهم نیست که موضوع پايان نامه شما چه باشد

هيچ مهم نيست که شما اطلاعات بدرد بخوری در مورد پايان نامه تان داشته باشید 

آن چيزی که مهم است اين است که استاد راهنمای شما کیست؟!!!!

هر چند وقت یکبار خودت را از خدا طلب کن

 شاید گم شده باشی.